Co wyróżnia synów Królestwa?

Człowiek od wieków stosuje rozmaite znaki, by wobec innych wyrazić swą tożsamość. Na przykład dzięki odpowiedniemu ubiorowi każdy z łatwością zdoła odróżnić żołnierza od lekarza lub księdza od astronauty. Barwy i symbole narodowe pozwalają nam wskazać sportowców z poszczególnych reprezentacji. Po czym więc można poznać synów Królestwa Chrystusowego? Czy chodzi tu o jakiś strój lub emblemat? Oczywiście znaki zewnętrzne typowe dla wyznawców różnych religii pomagają odróżnić muzułmanina od hinduisty czy buddystę od żyda. Gdy jednak chodzi o synów Królestwa, czyli prawdziwych wyznawców Chrystusa, to sprawa wymaga czegoś więcej, niż tylko zewnętrznych symboli.

» Read more

Sztandary Króla

Stefan Żeromski w utworze „Wiatr od morza” rozdział opisujący zwycięską dla Polaków bitwę z Krzyżakami pod Świeciem z 1462 r. zakończył następującymi słowami: „Dopadł konia brat Iwo i pognał, co koń skoczy, ku Wiśle. Zwiastował radosną nowinę przysiółkom, gburskim strzechom i dworom. Mijając lasy, doliny i pola, ciszą jesieni zasłane, ze łzami uniesienia szczęśliwy Pomorzanin śpiewał pean radosny pustkowiom: Vexilla Regis prodeunt, Fulget Crucis mysterium, Quo carne carnis Conditor Suspensus est patibulo, Quo vulneratus insuper Mucrone diro lanceat, Ut nos lavaret crimine Manavit unda sanguine… Żegnał się znakiem wyzwolin naród kaszubski i z czoła znój niewoli ocierał. Zawrzał od radości głębokiej Gdańsk wyswobodzony z ucisku. Rozwarł na ścieżaj swe bramy wysokie na powitanie króla polskiego, króla wolnych ludów polskiej korony”.

» Read more

Króla nie zwalczą zastępy świata

„Dziś, o bracia, Chrystus, Król nasz, do swoich towarzyszy broni z ewangelicznego przemawia trybunału, wypowiada wojnę wrogom, obiecuje nagrodę tym, co będą walczyli, objawia boju przyczyny, wykrywa podstępy i usiłowania nieprzyjaciół, gdzie, kiedy i jak walczyć należy – w pełnym tryumfu programie zapowiada”. W takich słowach św. Piotr Chryzolog zwrócił się do wiernych w kazaniu wygłoszonym z okazji rozpoczynającego się postu. W obrazowym języku ukazał adresatom pole duchowej walki, na którym powinni stanąć w okresie pokuty, by pod wodzą swego Króla, Jezusa Chrystusa, zmagać się ze swymi słabościami i zwyciężyć diabła.

» Read more

Walka o Boże Królestwo

„Jedną z najpoważniejszych pokus tłumiących zapał i odwagę jest poczucie przegranej, przemieniające nas w niezadowolonych i rozczarowanych pesymistów o posępnej twarzy. Nikt nie może podjąć walki, jeśli nie wierzy w zwycięstwo. Kto zaczyna bez ufności, stracił wcześniej połowę bitwy i zakopuje własne talenty”. Ten cytat nie pochodzi ani z Sztuki wojny Sun Tzu, ani z O wojnie Clausewitza. To papież Franciszek na zakończenie Roku Wiary, 24 listopada 2013, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, w adhortacji Evangelii gaudium wezwał Lud Boży do walki o Boże Królestwo (85).

» Read more

Jezus moim Panem i Królem!

Wyznanie wiary, że Jezus jest Panem, ma dla ludzi charakter fundamentalny, ponieważ decyduje o naszym zbawieniu. Poucza nas o tym Słowo Boże: „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia” (Rz 10, 9–10). Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia, że fragment ten jest jednym z pierwszych chrześcijańskich wyznań wiary.

» Read more

W naszej Ojczyźnie – króluj nam, Chryste!

Za nami pierwsza rocznica proklamacji Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Warto wobec tego przypomnieć, że 19 listopada 2016 roku, w kontekście obchodów 1050-lecia Chrztu Polski, nasz naród potwierdził wyrażone przed wiekami pragnienie służenia Chrystusowi.

Akt ogłoszony został w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach przez Przewodniczącego KEP abpa Stanisława Gądeckiego w obecności Prezydenta RP pana Andrzeja Dudy i przedstawicieli Rządu oraz Parlamentu RP. Ponadto, jak podaje oficjalna strona internetowa Sanktuarium www.milosierdzie.pl, w uroczystości wzięło udział 50-ciu biskupów, kilkuset kapłanów, osoby konsekrowane oraz ponad 100 tysięcy wiernych świeckich, rozdano 80 tysięcy Komunii Świętej. Następnego dnia, w niedzielę Chrystusa Króla Wszechświata Akt ten został odczytany w parafiach całej Polski. Można więc śmiało stwierdzić, że miał on charakter ogólnonarodowy, zgodnie z tym, jak brzmi ostatnie zdanie Aktu: „Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa”.

» Read more

Król jeden wszystkim hetmani!

„Więc idźcie, pieśni moje, między ludzi,
Choć milczeć radzi pokusa:
Dźwięk wasz świat cały niech do czci rozbudzi
Naszego króla Chrystusa”.

Są to ostatnie słowa Epilogu wieńczącego zbiór poezji autorstwa Prudencjusza, jednego z najwybitniejszych poetów starożytnego chrześcijaństwa. Pozostałe strofy można znaleźć w dziele zatytułowanym Światła ekumeny. Antologia patrystyczna (A. Bober, Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1965, s. 571). Prudencjusz stawia siebie w tym utworze przed tronem Boga, by złożyć Mu w darze swoje pieśni. Jedną z nich jest Hymn na Święto Epifanii (Objawienia). Pojawia się w nim bardzo wyraźnie zarysowany temat królewskiej godności Chrystusa z wyraźnym akcentem położonym na Jego panowanie nad narodami. Kwestia ta jest szczególnie interesująca w związku z proklamacją Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana w Polsce 19 listopada 2016 r. Lektura Hymnu Prudencjusza może więc być pomocna nie tylko w głębszym przeżyciu Uroczystości Objawienia Pańskiego, lecz także w pełniejszym poznaniu podstaw teologicznych Dzieła Intronizacji.

» Read more

Przeciw sługom prawdziwego Króla

„O, jak zbytecznie trwożysz się, Herodzie! W próżnię uderzy szał twojego gniewu na podejrzaną ci dziecinę. Kraj twój za mały, by zmieścić Chrystusa i zamknąć Pana świata w zaścianku pod twej władzy berłem. Wszędzie on włada; ty mu w Judei wzbraniasz panowania? Sam byś szczęśliwiej panowanie dzierżył, gdybyś się jego panowaniu poddał” (Mowa 34). W takich słowach św. Leon Wielki (zm. 461 r.), wybitny papież i teolog, Doktor Kościoła, wyraził przekonanie Kościoła o korzyściach płynących dla państw i narodów z uznania władzy Jezusa Króla. Wiara w to znalazła swój szczególny wyraz w encyklice Piusa XI z 1925 r. zatytułowanej „Quas primas” i w oddolnych działaniach na rzecz Intronizacji Jezusa Króla Polski, których oficjalnym zwieńczeniem był proklamowany 19 listopada 2016 r. Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Przyjmując nauczanie św. Leona Wielkiego, pochylmy się jeszcze nad innymi fragmentami jego „Mów”, w których na tle bezwzględnej władzy króla Heroda ukazał królewską godność Jezusa Chrystusa.

» Read more

Broń św. Szczepana

„Wczoraj święciliśmy doczesne Narodzenie naszego wiecznego Króla, dziś obchodzimy chwalebną mękę bojownika. Wczoraj bowiem nasz Król, przybrany we wspaniała szatę ciała, wyszedłszy z dziewiczego łona, raczył nawiedzić świat, dziś bojownik wyszedłszy z namiotu ciała, z triumfem dostał się do nieba”. W taki sposób rozpoczyna się homilia św. Fulgencjusza z Ruspe poświęcona św. Szczepanowi. W homilii tej Fulgencjusz opisał niezwykłą broń, dzięki której pierwszy męczennik chrześcijaństwa odniósł zwycięstwo nad wrogami. Poznanie jej może pomóc także nam w skutecznym pokonywaniu wrogów.

» Read more

Miłosierni otrzymają królestwo z Chrystusem

Wypełnianie uczynków miłosierdzia jest jednym z podstawowych obowiązków chrześcijanina. Wielokrotnie wspomina o tym Pismo Święte i Tradycja. W kontekście proklamowanego 19 listopada 2016 roku Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana warto spojrzeć na temat miłosierdzia w perspektywie królewskiej godności Syna Bożego. Akt ten bowiem zobowiązuje nas do porządkowania całego naszego życia osobistego, rodzinnego i narodowego według prawa Jezusa Króla, a przecież On sam, zasiadając na tronie pełnym chwały, wskazał nam zasadę, którą powinniśmy kierować się na co dzień: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili” (Mt 25, 40).

» Read more

1 2 3 5