Ty jesteś Królem Izraela!

„Chrystus jako Król Królów”. Rosyjska ikona z Muromia (1690). Źródło: Wikipedia

Podczas opisanej przez św. Jana Ewangelistę rozmowy Pana Jezusa z Natanaelem, Apostoł złożył szczególne wyznanie: „Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!” (J 1, 49). Słowa te mają doniosłe znaczenie teologiczne, a powtórzenie ich z wiarą potwierdzoną w czynach ma decydujące znaczenie dla naszego zbawienia.

W pierwszym rozdziale Ewangelii według św. Jana znajduje się opis powołania uczniów. Według czwartej Ewangelii najpierw byli powołani Jan i Andrzej, Szymon Piotr, Filip i Natanael, którego chrześcijańska tradycja utożsamia z Bartłomiejem. Filip, który pochodził z Betsaidy, miasta Andrzeja i Piotra, spotkał Natanaela i podzielił się z nim swoją wiarą w to, że Jezus z Nazaretu jest Mesjaszem zapowiedzianym przez Prawo Mojżesza i proroków. Natanael okazał wobec słów Filipa powątpiewanie, ale zgodził się z nim pójść i zobaczyć, o kim mowa. Gdy Pan Jezus ujrzał zbliżającego się Natanaela, powiedział o nim: „Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu”.

» Read more

Jezus Chrystus naszym Królem

Niespełna dwa lata temu w Polsce odbyła się proklamacja Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana, najpierw 19 listopada 2016 roku w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach w obecności przedstawicieli najwyższych władz państwowych i kościelnych, a następnego dnia – w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata – w kościołach całej Polski. Ogłoszenie tego Aktu wiąże się z przyjęciem przez nasz naród zobowiązań mających na celu umacnianie Królestwa Chrystusowego w Polsce. Wciąż mamy na tym polu wiele do zrobienia. Jednym z bardzo ważnych zadań jest obrona i głoszenie chwały Jezusa Króla.

» Read more

Niepodległa Polska królestwem Chrystusa

W ostatnim czasie na stronach katolickich portali internetowych mogliśmy przeczytać o liście ks. bpa Stanisława Jamrozka, delegata KEP ds. Ruchów Intronizacyjnych, skierowanym do Czcicieli Chrystusa Króla z całej Polski. W piśmie tym biskup poruszył między innymi sprawę przygotowań do 2. rocznicy proklamacji Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. W ramach obchodów zaplanowane jest spotkanie ruchów intronizacyjnych, które w roku 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości odbywać się będzie pod znamiennym hasłem „Niepodległa Polska królestwem Chrystusa”. Jak rozumieć te słowa, wyjaśnią zapewne zaproszeni na spotkanie znakomici prelegenci. Ja natomiast chciałbym skoncentrować się na temacie królewskiej godności Pana Jezusa, Uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata i podjętym w Polsce Dziele Intronizacji Jezusa Króla, które zaowocowało proklamacją Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.

» Read more

Berło, tron i sztandar

Uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego skłania nas do refleksji nad znaczeniem Krzyża jako najważniejszego symbolu chrześcijaństwa. Wszyscy wiemy, że Krzyż, pierwotnie narzędzie przeznaczone do zadawania okrutnej śmierci, uświęcony drogocenną krwią Chrystusa stał się dla Jego uczniów znakiem zbawienia. Już u zarania Kościoła św. Paweł pisał: „Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata” (Ga 6, 14). W późniejszych wiekach takie spojrzenie na Krzyż zostało jeszcze pogłębione w hymnach, komentarzach i kazaniach, których autorzy dostrzegali w Krzyżu chwalebny znak zwycięstwa. Wśród nich był jeden z najwybitniejszych papieży, św. Leon Wielki.

» Read more

Adveniat Regnum Tuum

W codziennej modlitwie powtarzamy słowa, których nauczył nas sam Jezus Chrystus. Zwracając się do naszego Ojca, który jest w niebie, prosimy: „Adveniat Regnum Tuum”, to znaczy „Przyjdź Królestwo Twoje”. Wyrażenie to jest bardzo ważne, skoro znalazło się w Modlitwie Pańskiej. Co ono jednak właściwie oznacza? Czym jest Królestwo Boże i po czym można je poznać?

Rozmyślając o przyjściu Królestwa Bożego, zwróćmy najpierw uwagę na pewien fragment Ewangelii: „Zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest»” (Łk 17, 20–21).

» Read more

Król czy tyran?

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana proklamowany w Polsce w 2016 r. ma przyczynić się do rzeczywistego królowania Chrystusa w życiu poszczególnych Polaków jak i całego naszego Narodu. Aby to się dokonało, musimy nieustannie rozmyślać, na czym właściwie powinno polegać królowanie Pana Jezusa i w jaki sposób możemy poznać, że jesteśmy Jego poddanymi. Pomóc może w tym jedno z kazań św. Cezarego z Arles (470-543), wybitnego duszpasterza epoki wczesnochrześcijańskiej.

» Read more

Co wyróżnia synów Królestwa?

Człowiek od wieków stosuje rozmaite znaki, by wobec innych wyrazić swą tożsamość. Na przykład dzięki odpowiedniemu ubiorowi każdy z łatwością zdoła odróżnić żołnierza od lekarza lub księdza od astronauty. Barwy i symbole narodowe pozwalają nam wskazać sportowców z poszczególnych reprezentacji. Po czym więc można poznać synów Królestwa Chrystusowego? Czy chodzi tu o jakiś strój lub emblemat? Oczywiście znaki zewnętrzne typowe dla wyznawców różnych religii pomagają odróżnić muzułmanina od hinduisty czy buddystę od żyda. Gdy jednak chodzi o synów Królestwa, czyli prawdziwych wyznawców Chrystusa, to sprawa wymaga czegoś więcej, niż tylko zewnętrznych symboli.

» Read more

Sztandary Króla

Stefan Żeromski w utworze „Wiatr od morza” rozdział opisujący zwycięską dla Polaków bitwę z Krzyżakami pod Świeciem z 1462 r. zakończył następującymi słowami: „Dopadł konia brat Iwo i pognał, co koń skoczy, ku Wiśle. Zwiastował radosną nowinę przysiółkom, gburskim strzechom i dworom. Mijając lasy, doliny i pola, ciszą jesieni zasłane, ze łzami uniesienia szczęśliwy Pomorzanin śpiewał pean radosny pustkowiom: Vexilla Regis prodeunt, Fulget Crucis mysterium, Quo carne carnis Conditor Suspensus est patibulo, Quo vulneratus insuper Mucrone diro lanceat, Ut nos lavaret crimine Manavit unda sanguine… Żegnał się znakiem wyzwolin naród kaszubski i z czoła znój niewoli ocierał. Zawrzał od radości głębokiej Gdańsk wyswobodzony z ucisku. Rozwarł na ścieżaj swe bramy wysokie na powitanie króla polskiego, króla wolnych ludów polskiej korony”.

» Read more

Króla nie zwalczą zastępy świata

„Dziś, o bracia, Chrystus, Król nasz, do swoich towarzyszy broni z ewangelicznego przemawia trybunału, wypowiada wojnę wrogom, obiecuje nagrodę tym, co będą walczyli, objawia boju przyczyny, wykrywa podstępy i usiłowania nieprzyjaciół, gdzie, kiedy i jak walczyć należy – w pełnym tryumfu programie zapowiada”. W takich słowach św. Piotr Chryzolog zwrócił się do wiernych w kazaniu wygłoszonym z okazji rozpoczynającego się postu. W obrazowym języku ukazał adresatom pole duchowej walki, na którym powinni stanąć w okresie pokuty, by pod wodzą swego Króla, Jezusa Chrystusa, zmagać się ze swymi słabościami i zwyciężyć diabła.

» Read more

Walka o Boże Królestwo

„Jedną z najpoważniejszych pokus tłumiących zapał i odwagę jest poczucie przegranej, przemieniające nas w niezadowolonych i rozczarowanych pesymistów o posępnej twarzy. Nikt nie może podjąć walki, jeśli nie wierzy w zwycięstwo. Kto zaczyna bez ufności, stracił wcześniej połowę bitwy i zakopuje własne talenty”. Ten cytat nie pochodzi ani z Sztuki wojny Sun Tzu, ani z O wojnie Clausewitza. To papież Franciszek na zakończenie Roku Wiary, 24 listopada 2013, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, w adhortacji Evangelii gaudium wezwał Lud Boży do walki o Boże Królestwo (85).

» Read more

1 2 3 5