Wysławiajcie Jego święte imię!

Przykazanie II: Nie będziesz brał imienia Pana Boga swego nadaremno.

Pismo Święte wielokrotnie podkreśla, że imię Boga jest święte. Przoduje w tym Księga Psalmów, gdzie znaleźć można cały szereg wezwań do wysławiania imienia Boga. Spotykamy tam również indywidualne i wspólnotowe tego przejawy: Chcę Cię wywyższać, Boże mój, Królu, i błogosławić imię Twe na zawsze i na wieki. Każdego dnia będę Cię błogosławił i na wieki wysławiał Twe imię (Ps 145, 1-2), lub: Sprawiedliwi, weselcie się w Panu i wysławiajcie Jego święte imię! (Ps 97, 12). Psalmy podkreślają, że imię Pana wysławiają ci, którzy je miłują (por. Ps 5, 12). Dla takich ludzi nie do pomyślenia byłoby jakiekolwiek naruszenie czci należnej imieniu Boga. Tym jednak, którym brak miłości względem Boga, Biblia słowami drugiego przykazania Dekalogu zabrania nadużywania świętego imienia: Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy (Wj 20, 7).

» Read more

Dekalog I. Nie będziesz miał cudzych bogów

Człowiek od wieków zastanawiał się nad swoim postępowaniem. Studia z zakresu historii filozofii pokazują, że niektórym myślicielom chodziło o rozwiązania natury praktycznej, innym o doświadczenie przyjemności, a jeszcze innym o osiągnięcie szczęścia. Objawienie biblijne przekracza te perspektywy i wskazując na życie wieczne, zachęca do wypełniania wynikających z wiary dobrych uczynków. Pismo Święte zawiera cały szereg wskazań moralnych odnoszących się do różnych wymiarów życia ludzkiego. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje Dekalog, czyli zbiór fundamentalnych przykazań, zakazów i nakazów, wynikających z Przymierza zawartego między Bogiem a ludźmi.

» Read more