• W pocie czoła

    Ci wszyscy zaufali swym rękom, każdy z nich jest mądry w swoim zawodzie; bez nich miasto nie będzie zbudowane, a gdzie oni zamieszkają, nie odczuwa się niedostatku (Syr 38, 31-32).

    Read more »
  • Dekalog V: Nie zabijaj

    „Obrona i promocja życia ludzkiego”, jak stwierdził św. Jan Paweł II, „jest przejawem uczestnictwa w misji królewskiej Chrystusa i dlatego powinna mieć charakter posługi miłości, która wyraża się przez świadectwo osobiste, różne formy wolontariatu, działalności społecznej i zaangażowania politycznego” (EV 87).

    Read more »
  • Dobry Pasterz

    W mauzoleum Galli Placydii w Ravennie mozaika przedstawia Pana Jezusa Dobrego Pasterza trzymającego w lewej dłoni laskę pasterską w kształcie krzyża. Trudno znaleźć bardziej wymowny atrybut pasterskiej władzy.

    Read more »
  • Podaj dalej

    Nie zatrzymuj Dobrej Nowiny tylko dla siebie. Podaj dalej!

    Read more »
  • Świadkowie zmartwychwstania

    Jeśli będziemy nieustannie żyć w przyjaźni z Panem, wówczas pragnienie dzielenia się dobrą nowiną będzie w nas tak silne, że wobec różnych przeciwności powtarzać będziemy słowa Piotra i Jana: My nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli (Dz 4, 20).

    Read more »
  • Władza odpuszczania grzechów

    Posiadana przez Pana Jezusa moc odpuszczania grzechów ukazuje się nam jako manifestacja mesjańskiej władzy Syna Człowieczego, który przyszedł „zniszczyć dzieła diabła” (por. 1 J 3, 8).

    Read more »
  • Duchowy trening w małżeństwie

    O chrześcijańskiej ascezie jako realizacji odpowiedzialnego rodzicielstwa według bł. Pawła VI.

    Read more »
  • Dekalog IV: Czcij ojca i matkę

    „Z całego serca czcij swego ojca, a boleści rodzicielki nie zapominaj! Pamiętaj, że oni cię zrodzili, a cóż im zwrócisz za to, co oni tobie dali?” (Syr 7, 27-28).

    Read more »
  • Dekalog III: Dzień święty święcić

    „Syn Człowieczy jest panem szabatu” (Mk 2, 28). A kto jest panem twojego dnia świętego? Czy na tronie Twojego życia rzeczywiście zasiada Chrystus, czy pozwoliłeś Go zdetronizować i oddałeś pierwsze miejsce Mamonie?

    Read more »
  • Dekalog II: Wysławiajcie Jego święte imię!

    Chcę Cię wywyższać, Boże mój, Królu, i błogosławić imię Twe na zawsze i na wieki. Każdego dnia będę Cię błogosławił i na wieki wysławiał Twe imię (Ps 145, 1-2).

    Read more »
  • Króla nie zwalczą zastępy świata

    „Dziś, o bracia, Chrystus, Król nasz, do swoich towarzyszy broni z ewangelicznego przemawia trybunału, wypowiada wojnę wrogom, obiecuje nagrodę tym, co będą walczyli, objawia boju przyczyny, wykrywa podstępy i usiłowania nieprzyjaciół, gdzie, kiedy i jak walczyć należy – w pełnym tryumfu programie zapowiada” (św. Piotr Chryzolog).

    Read more »
  • Jezus moim Panem i Królem!

    O tym, dlaczego uznanie Jezusa za Króla i Pana jest dla ludzi decyzją fundamentalną.

    Read more »
  • Miłosierni otrzymają królestwo z Chrystusem

    Nie tylko możemy Go wielbić, jako Króla i Pana w majestacie Ojca,
    ale i karmić Go w Jego ubogich.

    Read more »
  • O, Królu najłaskawszy

    O, Królu najłaskawszy, Ty serca posiądź nasze,
    byśmy Ci cześć należną oddawać mogli zawsze!

    Read more »
  • Blask świętego życia

    Dzieło szerzenia królestwa Chrystusowego wśród ludzi uda się zrealizować, jeśli jako Kościół – wsparci łaską Bożą – podejmiemy widoczny trud nawrócenia i coraz wyraźniej będziemy świecić przykładem świętości.

    Read more »

Sztandary Króla

Stefan Żeromski w utworze „Wiatr od morza” rozdział opisujący zwycięską dla Polaków bitwę z Krzyżakami pod Świeciem z 1462 r. zakończył następującymi słowami: „Dopadł konia brat Iwo i pognał, co koń skoczy, ku Wiśle. Zwiastował radosną nowinę przysiółkom, gburskim strzechom i dworom. Mijając lasy, doliny i pola, ciszą jesieni zasłane, ze łzami uniesienia szczęśliwy Pomorzanin śpiewał pean radosny pustkowiom: Vexilla Regis prodeunt, Fulget Crucis mysterium, Quo carne carnis Conditor Suspensus est patibulo, Quo vulneratus insuper Mucrone diro lanceat, Ut nos lavaret crimine Manavit unda sanguine… Żegnał się znakiem wyzwolin naród kaszubski i z czoła znój niewoli ocierał. Zawrzał od radości głębokiej Gdańsk wyswobodzony z ucisku. Rozwarł na ścieżaj swe bramy wysokie na powitanie króla polskiego, króla wolnych ludów polskiej korony”.

» Read more

Dekalog II: Wysławiajcie Jego święte imię!

Pismo Święte wielokrotnie podkreśla, że imię Boga jest święte. Przoduje w tym Księga Psalmów, gdzie znaleźć można cały szereg wezwań do wysławiania imienia Boga. Spotykamy tam również indywidualne i wspólnotowe tego przejawy: Chcę Cię wywyższać, Boże mój, Królu, i błogosławić imię Twe na zawsze i na wieki. Każdego dnia będę Cię błogosławił i na wieki wysławiał Twe imię (Ps 145, 1-2), lub: Sprawiedliwi, weselcie się w Panu i wysławiajcie Jego święte imię! (Ps 97, 12). Psalmy podkreślają, że imię Pana wysławiają ci, którzy je miłują (por. Ps 5, 12). Dla takich ludzi nie do pomyślenia byłoby jakiekolwiek naruszenie czci należnej imieniu Boga. Tym jednak, którym brak miłości względem Boga, Biblia słowami drugiego przykazania Dekalogu zabrania nadużywania świętego imienia: Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy (Wj 20, 7).

» Read more

Króla nie zwalczą zastępy świata

„Dziś, o bracia, Chrystus, Król nasz, do swoich towarzyszy broni z ewangelicznego przemawia trybunału, wypowiada wojnę wrogom, obiecuje nagrodę tym, co będą walczyli, objawia boju przyczyny, wykrywa podstępy i usiłowania nieprzyjaciół, gdzie, kiedy i jak walczyć należy – w pełnym tryumfu programie zapowiada”. W takich słowach św. Piotr Chryzolog zwrócił się do wiernych w kazaniu wygłoszonym z okazji rozpoczynającego się postu. W obrazowym języku ukazał adresatom pole duchowej walki, na którym powinni stanąć w okresie pokuty, by pod wodzą swego Króla, Jezusa Chrystusa, zmagać się ze swymi słabościami i zwyciężyć diabła.

» Read more

Com napisał, napisałem

Titulus damnationis. Zdjęcie z książki: Górny G., Rosikoń J., Świadkowie tajemnicy. Śledztwo w sprawie relikwii Chrystusowych, Rosikon Press, Warszawa 2012.

W Bazylice Santa Croce in Gerusalemme w Rzymie przechowywana jest niezwykła pamiątka Męki Pańskiej – Titulus Damnationis – tablica z tytułem winy Jezusa z Nazaretu. Według św. Ambrożego z Mediolanu i św. Jana Chryzostoma to właśnie dzięki tej tablicy matka cesarza Konstantyna, św. Helena, zidentyfikowała krzyż odkryty na Golgocie w latach 326–328. Odnaleziona przez św. Helenę tabliczka została podzielona na dwie części. Jedna została w Jerozolimie, druga trafiła do Rzymu. Jerozolimska część zaginęła bezpowrotnie w wyniku najazdu perskiego. Na szczęście fragment rzymski zachował się do naszych czasów. Przeprowadzone współcześnie badania naukowe, w tym dendrologiczne i paleograficzne, wykazały, że Titulus pochodzi z I w. n.e. W ten sposób Titulus stał się autentycznym świadkiem najważniejszych wydarzeń historii zbawienia.

» Read more

Walka o Boże Królestwo

„Jedną z najpoważniejszych pokus tłumiących zapał i odwagę jest poczucie przegranej, przemieniające nas w niezadowolonych i rozczarowanych pesymistów o posępnej twarzy. Nikt nie może podjąć walki, jeśli nie wierzy w zwycięstwo. Kto zaczyna bez ufności, stracił wcześniej połowę bitwy i zakopuje własne talenty”. Ten cytat nie pochodzi ani z Sztuki wojny Sun Tzu, ani z O wojnie Clausewitza. To papież Franciszek na zakończenie Roku Wiary, 24 listopada 2013, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, w adhortacji Evangelii gaudium wezwał Lud Boży do walki o Boże Królestwo (85).

» Read more

Dekalog I. Nie będziesz miał cudzych bogów

Człowiek od wieków zastanawiał się nad swoim postępowaniem. Studia z zakresu historii filozofii pokazują, że niektórym myślicielom chodziło o rozwiązania natury praktycznej, innym o doświadczenie przyjemności, a jeszcze innym o osiągnięcie szczęścia. Objawienie biblijne przekracza te perspektywy i wskazując na życie wieczne, zachęca do wypełniania wynikających z wiary dobrych uczynków. Pismo Święte zawiera cały szereg wskazań moralnych odnoszących się do różnych wymiarów życia ludzkiego. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje Dekalog, czyli zbiór fundamentalnych przykazań, zakazów i nakazów, wynikających z Przymierza zawartego między Bogiem a ludźmi.

» Read more

Jezus moim Panem i Królem!

Wyznanie wiary, że Jezus jest Panem, ma dla ludzi charakter fundamentalny, ponieważ decyduje o naszym zbawieniu. Poucza nas o tym Słowo Boże: „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia” (Rz 10, 9–10). Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia, że fragment ten jest jednym z pierwszych chrześcijańskich wyznań wiary.

» Read more

W naszej Ojczyźnie – króluj nam, Chryste!

Za nami pierwsza rocznica proklamacji Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Warto wobec tego przypomnieć, że 19 listopada 2016 roku, w kontekście obchodów 1050-lecia Chrztu Polski, nasz naród potwierdził wyrażone przed wiekami pragnienie służenia Chrystusowi.

Akt ogłoszony został w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach przez Przewodniczącego KEP abpa Stanisława Gądeckiego w obecności Prezydenta RP pana Andrzeja Dudy i przedstawicieli Rządu oraz Parlamentu RP. Ponadto, jak podaje oficjalna strona internetowa Sanktuarium www.milosierdzie.pl, w uroczystości wzięło udział 50-ciu biskupów, kilkuset kapłanów, osoby konsekrowane oraz ponad 100 tysięcy wiernych świeckich, rozdano 80 tysięcy Komunii Świętej. Następnego dnia, w niedzielę Chrystusa Króla Wszechświata Akt ten został odczytany w parafiach całej Polski. Można więc śmiało stwierdzić, że miał on charakter ogólnonarodowy, zgodnie z tym, jak brzmi ostatnie zdanie Aktu: „Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa”.

» Read more

Król jeden wszystkim hetmani!

„Więc idźcie, pieśni moje, między ludzi,
Choć milczeć radzi pokusa:
Dźwięk wasz świat cały niech do czci rozbudzi
Naszego króla Chrystusa”.

Są to ostatnie słowa Epilogu wieńczącego zbiór poezji autorstwa Prudencjusza, jednego z najwybitniejszych poetów starożytnego chrześcijaństwa. Pozostałe strofy można znaleźć w dziele zatytułowanym Światła ekumeny. Antologia patrystyczna (A. Bober, Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1965, s. 571). Prudencjusz stawia siebie w tym utworze przed tronem Boga, by złożyć Mu w darze swoje pieśni. Jedną z nich jest Hymn na Święto Epifanii (Objawienia). Pojawia się w nim bardzo wyraźnie zarysowany temat królewskiej godności Chrystusa z wyraźnym akcentem położonym na Jego panowanie nad narodami. Kwestia ta jest szczególnie interesująca w związku z proklamacją Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana w Polsce 19 listopada 2016 r. Lektura Hymnu Prudencjusza może więc być pomocna nie tylko w głębszym przeżyciu Uroczystości Objawienia Pańskiego, lecz także w pełniejszym poznaniu podstaw teologicznych Dzieła Intronizacji.

» Read more

1 2 3 4 19