Miesiąc: grudzień 2021

Rodzina powołana do budowania Królestwa Bożego w dziejach (por. FC 49)

Intronizacja

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana proklamowany w Polsce w 2016 roku trzykrotnie wskazuje na rodzinę: poprzez aklamację wyrażającą pragnienie, by Chrystus królował w naszych rodzinach, poprzez zobowiązanie porządkowania całego naszego życia rodzinnego według prawa Jezusa Króla oraz poprzez przyrzeczenie troski o świętość naszych rodzin i chrześcijańskie wychowanie dzieci. W tym kontekście wydaje się zrozumiałe, że w ramach Ogólnopolskiego Kongresu Jezusa Chrystusa Króla podejmującego temat realizacji Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana w diecezjach i parafiach pojawiło się zagadnienie powołania rodziny do budowania Królestwa Bożego w dziejach. O powołaniu tym wyraźnie napisał św. Jan Paweł II w Adhortacji apostolskiej Familiaris consortio opublikowanej 22 listopada 1981 roku, czyli 40 lat temu, w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Papież wskazał w tym dokumencie cztery zadania rodziny chrześcijańskiej: tworzenie wspólnoty osób, służbę życiu, uczestnictwo w rozwoju społeczeństwa oraz uczestnictwo w życiu i misji Kościoła.

» Read more

Praca dla Królestwa Bożego

Intronizacja

Praca jako działalność zmierzająca do wytworzenia dóbr i uzyskania tą drogą zarobku należy do odwiecznych doświadczeń człowieka. Już w biblijnym opisie stworzenia Bóg objawia się ludziom jako podejmujący pracę. Stwarzając człowieka na swój obraz i podobieństwo, obdarza go powołaniem do pracy. Podejmuje ją również wcielony Syn Boży. Jezus, Cieśla z Nazaretu, uświęca pracę ludzką, która wpisuje się w wielką tajemnicę zbawienia. Gdy swoją pracę człowiek podejmuje w duchowej jedności z Panem Jezusem i gdy wykonując swoje obowiązki, kieruje się przykazaniem miłości, wówczas jego wysiłki przyczyniają się do wzrostu Królestwa Chrystusowego w świecie. O tym przypomina nam Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana, który zawiera wezwanie: „w naszych urzędach, miejscach pracy, służby i odpoczynku – króluj nam, Chryste!” Wypowiadając te słowa, wyrażamy pragnienie, by Zbawiciel objął te wymiary naszej codzienności swoim panowaniem i by towarzyszył nam w tych miejscach, w których na co dzień stawia nas Opatrzność.

» Read more

Przyjaźń małżeńska

Małżeństwo

Pismo Święte wiele uwagi poświęca miłości. Jeden z najpiękniejszych jej obrazów możemy znaleźć w Pieśni nad pieśniami. W utworze tym kilka razy występuje określenie oblubienicy mianem „przyjaciółki”, na przykład w zdaniu: „O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja, jakże piękna!” (Pnp 4, 1). Również oblubieniec został określony mianem przyjaciela (por. Pnp 5, 16). Obchodząc w Kościele Rok Rodziny Amoris laetitia, sięgamy do opublikowanej w 2016 roku przez papieża Franciszka Adhortacji apostolskiej o tym samym tytule, który oznacza Radość miłości. Bazując na depozycie Biblii i Tradycji, ojciec święty poruszył w tym dokumencie temat miłości małżeńskiej, którą nazwał „największą przyjaźnią”.

» Read more

Piękno i sacrum

Wiara

Pismo Święte nazywa Boga Twórcą piękności. Ludzie, których Bóg uczynił na swój obraz i podobieństwo, zostali wyposażeni w zdolności potrzebne do tworzenia. Objawienie biblijne mówi też o takich sytuacjach, kiedy to sam Bóg wzywa ludzi do tworzenia. Tak jest na przykład w przypadku arki Noego, tablic Dekalogu i węża miedzianego na pustyni. Na czoło wysuwa się tu jednak namiot spotkania z arką przymierza przechowywaną w jego najświętszej części oraz inne przedmioty związane z kultem, takie jak ołtarz, menora i szaty kapłańskie. Przedmioty te uznawano za święte, a osoby niepowołane nie miały prawa nawet ich dotykać. Ich piękno miało wskazywać na majestat Pana Boga, a odpowiednie ich używanie było wyrazem czci należnej Stwórcy. Czerpiąc ze źródła Objawienia również Kościół troszczy się o godne sprawowanie kultu, któremu służą odpowiednio do tego przygotowane miejsca i przedmioty. Ich piękno powinno wyrażać pełną czci postawę ludzi wobec Boga, a odnoszenie się z szacunkiem do ich sakralnego charakteru powinno wyrażać miłość wiernych względem Stwórcy.

» Read more

Tajna misja albertyna

Publikacje

Była ciemna, deszczowa noc 11 września 1904 roku. Dwaj misjonarze w świeckich ubraniach, gdzieś w okolicach Zamościa, pod osłoną mroku zmierzali do kolejnej miejscowości na ich szlaku. Jechali przemoczeni na wiejskim wozie grzęznącym w błocie leśnej drogi. Wtem z ciemności wyłoniły się postacie mężczyzn. W mdłym świetle ukazały się mundury i wycelowane w podróżujących rewolwery. Na rozkaz jednego ze strażników brat Marian zszedł z wozu, ukradkiem opuszczając pod nogi zwitki papieru. Zawierały one nazwiska unitów, którym misjonarze udzielili sakramentów. Miały być podstawą wystawienia bezcennych metryk potwierdzających ich więź z Rzymem. Wdeptując papiery w błoto ze wzrokiem utkwionym w rewolwer, albertyn miał nadzieję, że w ten sposób ocali przynajmniej swych pobratymców…

» Read more

Służyć budowaniu Królestwa Bożego w dziejach

Rodzina

W życiu małżeńskim i rodzinnym ważne miejsce zajmuje obchodzenie rocznic i jubileuszy. Przypominają nam one o początku przebytej drogi, pomagają dokonać podsumowania, zebrać siły i z nadzieją patrzeć w przyszłość. W tym roku obchodzimy rocznicę o wyjątkowym znaczeniu dla wszystkich rodzin tworzących Kościół. Mam na myśli 40-lecie Adhortacji apostolskiej Familiaris consortio św. Jana Pawła II opublikowanej 22 listopada 1981 roku. Papież ogłosił ją w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. W dokumencie tym Ojciec Święty wielokrotnie podkreślił królewską godność Jezusa Chrystusa oraz królewską misję świeckich, a rodzinom przypomniał o ich powołaniu do budowania Królestwa Bożego w dziejach. Powołanie to wpisuje się w cztery główne zadania rodzin chrześcijańskich, o których chciałbym tu przypomnieć.

» Read more