Być sługami Królestwa. Refleksje po lekturze „Magnifica humanitas”
„Dwojaka tedy miłość dwojakie państwo uczyniła: ziemskie państwo uczyniła miłość własna aż do pogardy Boga posunięta; niebieskie państwo uczyniła miłość Boża aż do pogardy siebie samego posunięta”. W takich słowach św. Augustyn w dziele „O państwie Bożym” scharakteryzował źródło odwiecznego konfliktu, którego ludzkość doświadcza także w naszych czasach. Do zmagania tych dwóch rzeczywistości nawiązał papież Leon XIV w encyklice „Magnifica humanitas”, wskazując na fundamentalne rozbieżności zachodzące między architektami wieży Babel, a budowniczymi Królestwa Bożego. Na czym polegają te rozbieżności? Temu właśnie chciałbym poświęcić uwagę w tym krótkim rozważaniu nad wybranymi fragmentami papieskiego dokumentu.