Król św. Teresy od Jezusa

teresa-z-avili

Św. Teresa z Avili, zwana też Teresą od Jezusa, szesnastowieczna Karmelitanka Bosa i Doktor Kościoła, w dziele zatytułowanym „Twierdza wewnętrzna” wielokrotnie określa Boga mianem Króla. W kontekście Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana, który proklamowany był 19 listopada 2016 roku w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w krakowskich Łagiewnikach, spojrzenie na prawdę o królowaniu Boga z perspektywy duchowości chrześcijańskiej może przyczynić się do pogłębienia znaczenia tego wydarzenia.

Już w pierwszym rozdziale swoich rozważań, pisząc o piękności i godności duszy ludzkiej, św. Teresa mówi o Bogu jako Królu. Nie wiedząc, jak wyjaśnić siostrom zakonnym „pewne wątpliwości, jakie mają w rzeczach modlitwy”, na klęczkach błagała Pana o podpowiedź. Wówczas pojawiła się w jej głowie następująca myśl: „Przedstawiła mi się dusza nasza jako twierdza cała z jednego diamentu albo na wskroś przejrzystego kryształu, podzielona na wiele rozmaitych komnat, podobnie jak i w niebie mieszkań jest wiele. Bo w istocie, siostry, jeśli dobrze rzecz zważymy, dusza sprawiedliwego nie jest niczym innym jak prawdziwym rajem, w którym, jak Pan mówi, z radością przebywa. Jakież bowiem, powiedzcie same, musi być to mieszkanie, w którym Król tak potężny, tak mądry, tak przeczysty, tak dobra wszelkiego pełny, rozkosz dla siebie znajduje?” („Twierdza wewnętrzna”, Poznań 2000, s. 33). 

» Read more

Bóg jako Król w Kantyku Tobiasza

Korona 1W Księdze Tobiasza Bóg został przedstawiony jako sprawiedliwy i miłosierny Władca, który surowo karze niewierność narodu wybranego, a nawracającym się okazuje miłosierdzie. Jest także Panem ludzkich losów, któremu nie są obojętni poszczególni ludzie. Posyła anioła, by uzdrowić swego niewidomego sługę i uratować przed samobójczą śmiercią dręczoną przez demona kobietę. Bożą interwencję w ludzkie sprawy wieńczy związek małżeński i uczta radości, podczas której przez Tobiasza odśpiewany został Kantyk wysławiający Boga jako Króla (Tb 13, 1-18).

» Read more

Bóg Tomasza z Akwinu

AkwinataTomasz z Akwinu w traktacie O wierze daje wyraz swojemu głębokiemu przekonaniu, że istnieje wiedza o Bogu, którą człowiek może odkryć na drodze filozoficznych rozważań. W pewnym miejscu stwierdza: Wszystko to, co powiedzieliśmy wyżej o Bogu, rozważali wnikliwie już filozofowie pogańscy, chociaż niektórzy z nich w sprawach tych pobłądzili. Ci zaś, którzy nauczali prawdy, ledwie mogli do niej dojść w wyniku długich i żmudnych poszukiwań1. Godne zauważenia jest to, że swój traktat O wierze rozpoczyna od przedstawienia wiedzy filozoficznej, która stanowi jakby fundament dla refleksji płynącej z wiary. Właśnie filozoficznemu fundamentowi obrazu Boga w dziele O wierze poświęcone będzie niniejsze opracowanie.

» Read more

Czy stworzenie jest dobre?

Wobec wielu przykładów brutalności świata przyrody i okrucieństwa ludzi niektórzy zastanawiają się nad prawdziwością refrenu z hymnu o stworzeniu świata: widział Bóg, że były dobre. W Pierwszym Liście do Tymoteusza znajduje się interesująca refleksja związana z tym problemem. Autor Listu dokonał relektury opisu stworzenia świata zawartego w Genesis. Owocem ponownego odczytania tego opisu jest stwierdzenie: wszystko, co Bóg stworzył, jest dobre. Sprzeciwia się ono wielu ideologiom nie tylko tamtej epoki. Jest chrześcijańskim orędziem o nowym stworzeniu w Chrystusie, wyrażonym na innym miejscu w stwierdzeniu: Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe (2 Kor 5, 17).

» Read more

Skąd głupiec wie, że nie ma Boga?

Tomasz z Akwinu

Św. Tomasz z Akwinu (źródło: Wikipedia)

Zagadnienie istnienia Absolutu od dawien dawna zaprząta umysły filozofów. Do licznego grona myślicieli zajmujących się tym tematem należą również wybitni myśliciele epoki średniowiecza i zarazem święci Kościoła katolickiego, Anzelm z Canterbury i Tomasz z Akwinu. W ich dziełach filozoficznych możemy odnaleźć argumentację przemawiającą za istnieniem Boga. Obaj myśliciele postanowili też zmierzyć się ze zdaniem, które dwukrotnie pada w Księdze Psalmów: Mówi głupi w sercu swoim: „nie ma Boga” (Ps 14, 1; 53, 1). Jak to się dzieje, że głupiec zaprzecza istnieniu Boga, skoro w jego umyśle istnieje pojęcie „Bóg”? Odpowiedzi na to pytanie spróbujemy udzielić, porównując stosowne fragmenty „Proslogionu” św. Anzelma i „Sumy teologicznej” św. Tomasza.

» Read more

Miłość nie zazdrości?

Słynny hymn autorstwa św. Pawła przeciwstawia miłość zazdrości. Katechizm Kościoła Katolickiego, ilekroć wspomina o zazdrości, potępia ją jako jedną z siedmiu wad głównych, która prowadzić może do najgorszych występków (KKK 2538). Jednak w jednym fragmencie słowa Katechizmu mogą budzić niepokój. W opisie przepędzenia przekupniów ze świątyni napotykamy wyrażenie odnoszące się do Pana Jezusa, który „czyni to przez zazdrosną miłość do swojego Ojca” (KKK 584). Jak to zatem jest z tą zazdrością?

» Read more