Blask świętego życia

Uroczystość Wszystkich Świętych skłania do refleksji nad znaczeniem świętości w życiu ludzi wierzących. Temat ten wielokrotnie poruszał Leon Wielki (zm. 461), wybitny papież i teolog, który sam również za swoją postawę został wliczony w poczet świętych. Jako Doktor Kościoła w pozostawionych przez siebie „Mowach” (przeł. K. Tomczak, Pisma Ojców Kościoła XXIV) pozostawił nam kilka cennych wskazówek odnośnie do właściwego rozumienia i realizowania chrześcijańskiej świętości.

» Read more

Rodzice – apostołowie dzieci

Jak przygotować dzieci do dorosłości? Jak je wychowywać, by wyrosły na odpowiedzialnych i świadomych własnej wartości ludzi? Często zapobiegliwi opiekunowie zapisują swoje pociechy na szereg pozaszkolnych zajęć, mając nadzieję, że dodatkowy kurs języka obcego, zajęcia sportowe czy teatralne dadzą dziecku lepszy start w dorosłe życie. Z pewnością umiejętności, jakie dzieci nabywają na tego rodzaju spotkaniach, są bardzo ważne i rozwijające. Warto jednak zastanowić się, czy planując czas dziecka, uwzględniamy jego potrzeby religijne? Czy tak jak motywujemy je do uczenia się języków obcych, zachęcamy również do wzrastania w wierze?

» Read more

Ave, sanctus Dei thronus!

W Nowym Testamencie aż 62 razy pojawia się grecki rzeczownik thronos, który oznacza wysokie, ozdobne krzesło z oparciem, na którym zasiadał władca. Tron stał się symbolem władzy, a wielokrotne wzmianki w Piśmie Świętym o tronie Boga i Chrystusa mają na celu podkreślenie królewskiej godności Osób Boskich. W związku z tym w sztuce chrześcijańskiej już od IV wieku zaczęto przedstawiać Pana Jezusa jako zasiadającego na ozdobionym drogimi kamieniami tronie. Jednak na szczególną uwagę zasługuje określenie mianem Tronu Boga Maryi, Matki Pana Jezusa. W VI wieku nazwał ją w ten sposób św. biskup German w pozdrowieniu: Ave, sanctus Dei thronus!

» Read more

Ojciec – obrońca

Księga Wyjścia zawiera okrutną groźbę. Bóg za pośrednictwem Mojżesza zwrócił się z nią do faraona uciskającego naród wybrany: „Synem moim pierworodnym jest Izrael. Mówię ci: Wypuść mojego syna, aby mi cześć oddawał; bo jeśli zwlekać będziesz z wypuszczeniem go, to Ja zabiję twego syna pierworodnego” (Wj 4, 22-23). Słowa te ukazują Boga jako Ojca pałającego żarliwą miłością do swego dziecka. Żaden normalny ojciec nie akceptuje sytuacji, gdy ktoś wyrządza krzywdę jego dziecku. Również faraona musiała cechować podobna miłość do syna. Dlatego Bóg, który zna ludzkie uczucia, poprzez wizję śmierci potomka chce nakłonić władcę Egiptu do uwolnienia Izraela. Podobnie jak faraon nie byłby zadowolony z utraty pierworodnego, tak Bogu nie podoba się krzywda wyrządzana Izraelitom.

» Read more